23 Şubat ve Hacı 'ya Gitmek

Yayınlandı: 09/04/2008 / Anlatamadıklarım
Etiketler:, ,

HACIYA GİTMEK VE 23 ŞUBAT
Yazabilmek ve yaşanılanı farkedebilmek , her ikiside algılanması ve hayata geçirilmesi imkansız olmasa da zor ve hep geç kalınan bir eylemdir çoğumuzun hayatında.

Doğduğumuzu hatırlamayız belkide gördüklerimiz hoşumuza gitmeyecektir diye , bebeklik korkularımızı , ağlamalarımızı hatırlamayız , çocukluğumuzun kavgalarını düşmelerini , yaralanmalarını yüzümüzde kaşımızda gözümüzde yaramazlıklarımızın bıraktığı izlerin Nasıl oluştuğunu bilmeyiz çoğumuz. Tüm bunlar işimize gelmediğinden olsa gerek aklımızdan çıkmıştır unutmuşuzdur birileri hatırlattığında utanır sıkılır kimi zamanda yüzümüz kızarır susarız.

Peki ya büyüdüğümüzde Ya da öyle olduğunu sandığımızda doğru yerde doğru zamanda bulunmaya çalışır, hayatımızın en önemli amacı haline getiririz her şeye yetişmeyi , her şeyin en iyisine sahip olmayı peki öyle mi olur ? Elbette hayır malesefe hayır . Bazen hata yaparız , unuturuz, önemsemeyiz , kıymet bilmeyiz , boş veririz, yaşadıklarımızdan geriye hatalar , temenniler, kalp kırıklıkları ve ihtiraslamız kalır.

Bu duygularla şekillenir yirmili yaşlarımız. Yirmili yaşların sonuna geldiğimizde geriye dönüp baktığımızda kinden , nefretten , kazanma hırsından, çekişmelerden , eski aşklardan , kalp kırıklıklarından geriye belki küçük bir hüznün, bir tebessümün ya da zayıf bir sitemin kaldığını görürüz. Yaşanan yaşanmıştır , olan olmuştur , yeni yollar çizilmiş, köprülerin altından çok sular akmıştır.

Vakit hesap değil gelecek yıllara hatırlanacak güzel anıların içinde yer almak vaktidir. Ve Malesef biz bunu yine çok geç farkettiğimizi fark ederiz tamda Hacı* memleketine geri dönecekken aradan altı ay geçtikten sonra evine ilk ve son ziyaretimizde fark ederiz artık olan olmuştur arkadaşımızı on yıl aradan sonra tekrar uğurluyor olmak hem üzüntü verir hemde sevindirir bizi çünkü ne mutlu bize ki on yıl sonra on yıl önceki gibi biraradayız ve yine aynı duygularla uğurluyoruz arkadaşımızı.

Ve yine ne mutlu bize ki hacıyı uğurlarken keşke dediğimiz ve üzüldüğümüz tek şey hacını 23 şubat buluşmasına katılamamasıdır.

Umarım bu yazıyı okuyan arkadaşlar 23 şubata katılmadıkları için on yıl sonra keşke gelseydim diyenlerden olmaz.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s